hava soğuktu.
çok soğuk... yağmurun başlardaki dinginliğinden eser yoktu. ahmak ıslatan devri çoktan biitmişti yani.
elimde şemsiyem vardı ama ıslanmak istedim.
neden mi?
üzerime yapışan iğrençlikler belki böyle akardı.belki yağmur temizlerdi...
olmadı.
ben ıslandığımla kaldım..
deliydim,sıkkındım,hastaydım,bıkmıştım...
otobüse bindim sonra. hani dışarsı buz gibi olur ama otobüsler kazan gibidir,birden pişersin ya,işte ben ondan da nefret ederim! marul gibi giyinmişsindir zaten. haydaaa!
hemen inesim gelir otobüsten..

"sephrenia"